• Σύνδεση

H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΚΑΝΝΕΣ

Μικρού μήκους, ελληνικές συμπαραγωγές, Ελληνες του εξωτερικού. Ποιες ταινίες είχαν ελληνικό χρώμα στις Κάννες; 



Aνταπόκριση: Πόλυ Λυκούργου 


Χθες το απόγευμα το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης έκαναν το παραδοσιακό, ετήσιο κάλεσμα στο ελληνικό περίπτερο της αγοράς των Καννών. Βλέποντας εκεί μαζεμένη την μικρή, αλλά ιδιαίτερα αισθητική εθνική μας κινηματογραφία (σκηνοθέτες, παραγωγούς, διανομείς, ηθοποιούς, κριτικούς κινηματογράφου) γεμίσαμε αισιοδοξία για το παρόν και το μέλλον. Το στίγμα μας στον κινηματογραφικό χάρτη συνεχίζει να είναι συνεπές. 

Από τις μικρού μήκους του Γιώργου Ζώη και της Ζακλίν Λέντζου στην Εβδομάδα Κριτικής, μέχρι ελληνικές συμπαραγωγές και ταινίες σκηνοθετών ελληνικής καταγωγής στα παράλληλα τμήματα «Ενα Κάποιο Βλέμμα» και «Εβδομάδα Σκηνοθετών», το 71ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών είχε και ελληνικό χρώμα. 

«Εκτορας Μαλό: Η Τελευταία Μέρα της Χρονιάς» της Ζακλίν Λέντζου



Η Ζακλίν Λέντζου μετά τις πολυβραβευμένες μικρού μήκους «Αλεπού» και «Hiwa» (οι οποίες συμμετείχαν στα φεστιβάλ της Βενετίας και του Λοκάρνο αντίστοιχα) επέστρεψε στις Κάννες και στην Εβδομάδα Κριτικής με την νέα της 25λεπτη ταινία - «Εκτορας Μαλό: Η Τελευταία Μέρα της Χρονιάς». Με πρωταγωνίστρια τη Σοφία Κόκκαλη, η Λέντζου κάνει μία μελέτη πάνω στη μοναξιά. Παραμονή Πρωτοχρονιάς, λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος, η ηρωίδα της συνειδητοποιεί ότι δεν έχει κανέναν να μοιραστεί το όνειρό της. 

Μία ταινία διαισθητική και γλυκόπικρη, που καταφέρνει να μιλήσει για πολλές περισσότερες ζωές από αυτήν την Σοφίας, για το κενό όλων μας, την ανασφάλεια όλων μας, τις μοναχικές γιορτές που υπογραμμίζουν την ανάγκη μας να αγαπηθούμε. 

«Η ιδέα κατέφτασε ένα βράδυ στην Ικαρία, που είδα το φεγγάρι. Ηταν υπέρλαμπρο και είχε άπειρα αστέρια, πάρα μα πάρα πολύ φωτεινά. Είδα μια τεράστια οικογένεια. Συνειρμικά σκέφτηκα το «Χωρίς Οικογένεια» του Μαλό, και όταν γύρισα Αθήνα το έγραψα...»


«Third Kind» του Γιώργου Ζώη



Η Γη έχει εγκαταλειφθεί και το ανθρώπινο είδος έχει αναζητήσει καταφύγιο στο διάστημα. Τρεις αρχαιολόγοι του μέλλοντος επιστρέφουν, για να αναζητήσουν την πηγή ενός μυστηριώδους πεντάτονου σήματος που εκπέμπεται από την Γη.

O Γιώργος Ζώης («Ιnterruption», «Τίτλοι Τέλους», «Casus Belli») στη νέα μικρού μήκους ταινία του (την οποία σύντομα θα αναπτύξει κι ως μεγάλου μήκους) πειραματίζεται με το είδος της επιστημονικής φαντασίας, χρησιμοποιώντας το ως κινηματογραφική πλατφόρμα για να απογειωθεί σε κάτι ακόμα μεγαλύτερο. Δε θέλει να μιλήσει για τη φαντασία, αλλά για την πραγματικότητα. Δεν θέλει να εξετάσουμε το δυστοπικό μέλλον, όσο το επίφοβο σήμερα. Δε τον ενδιαφέρει να κοιτάξουμε ψηλά, αλλά δίπλα μας και μέσα μας.

«Η ταινία είναι επιστημονικής φαντασίας, με την διαφορά ότι όλα τα σκηνικά είναι από αληθινά ιστορικά στοιχεία...» μάς είπε ο Γιώργος Ζώης. «Τον περασμένο Ιούνιο, το εγκατελειμένο αεροδρόμιο του Ελληνικού εκκενώθηκε από εκατοντάδες πρόσφυγες που διέμεναν εκεί. Μετά από λιγο καιρό εξασφαλίσαμε άδεια και το επισκεφτήκαμε. Το θέαμα που αντικρύσαμε μπαίνοντας μέσα σε αυτόν τον χώρο ήταν συγκλονιστικό. Τα περισσότερα πράγματα των προσφύγων είχαν απομείνει πίσω, παντού υπήρχαν ανθρώπινα ίχνη μέσα στην σκόνη. Το τοπίο έμοιαζε σαν ένας πολιτισμός που εξαφανίστηκε ξαφνικά από την μια ημέρα στην άλλη. 'Ετσι αποφάσισα να κάνω μια ταινία επιστημονικής φαντασίας που τρεις αρχαιολόγοι του μέλλοντος μπαίνουν μέσα σε αυτόν τον χώρο και προσπαθούν να καταλάβουν τι έχει συμβεί....»



«Le Μonde Εst a Τoi» του Ρομέν Γαβρά



Ο Φαρές είναι ένας μικροεγκληματίας μέλος μιας ελαφρώς ερασιτεχνικής σπείρας στα προάστια του Παρισιού ο οποιος ονειρεύεται μια τίμια ζωή ως αντιπρόσωπος της γρανίτας Mr Freeze στην Βόρεια Αφρική. Οταν όμως ανακαλύψει ότι η μητέρα του Ντανί (μια απολαυστική Ιζαμπέλ Ατζανί σε υπέροχα υπερβολική ερμηνεία) έχει παίξει στον τζόγο όλες τις οικονομίες που της είχε εμπιστευτεί, θα δεχτεί την πρόταση του αφεντικού του να κάνει ένα τελευταίο ταξίδι στην Ισπανία για να φέρει πίσω ένα φορτίο χασίς.

Ο γιος του Κώστα Γαβρά επιστρέφει στις Κάννες με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του. Ο Ρομέν Γαρβάς ανήκει στην γενιά των σκηνοθετών που ποτέ δεν είδαν την ενασχόλησή τους με την διαφήμιση ή τα video clip σαν αναγκαίο κακό, αλλά ως ένα τρόπο να φρεσκάρουν και τον τρόπο που κάνουν σινεμά. Κι αυτό φαίνεται στο πώς το «Le Μonde Εst a Τoi» έχει ότι χρειάζεται για να κάνει μια μεγάλη crossover εμπορική επιτυχία, παρόλο που πρόκειται για ένα τυπικό crime comedy. Μπορεί να μην ξαναγράφει τους κανόνες του είδους, αλλά τους ακολουθεί και μαζί τους ανατρέπει με περίσσευμα ταλέντου, ενέργειας και χιούμορ.

«Ανάμεσα στα πράγματα που ήθελα να κάνω στην ταινία ήταν να μιλήσω για την σχέση μεταξύ ενός γιου με την μητέρα του, με τρόπο που όλοι θα τον καταλάβαιναν» είπε ο Γαβράς.  «Η δική μου μητέρα είναι λίγο σκληρή οπότε μπορούσα να αντλήσω από αυτή για να χτίσω μια σχέση μεταξύ των ηρώων που να είναι λίγο σαν εθισμός, κάπως βαριά. Αλλά μην με παρεξηγήσεις, αγαπώ πολύ τη μητέρα μου και το ξέρει κι εκείνη...»


«Mandy» του Πάνου Κοσμάτου



Βρισκόμαστε στο 1983. Ο Ρεντ και η Μάντι είναι ένα ερωτευμένο ζευγάρι που ζει σε ένα απομονωμένο σπίτι στο δάσος. Εκείνος υλοτόμος, εκείνη ζωγράφος, η ζωή τους απλή και γαλήνια. Μέχρι την στιγμή που ο Τζερεμάια Σαντ, αρχηγός μιας θρησκευτικής σέκτας, θα δει την Μάντι και θα αποφασίσει ότι την θέλει. Και για να την κάνει δική του θα καλέσει μια ομάδα δαιμονικών μοτοσικλετιστών με το Κέρας του Αμπράξας που θα φέρουν την Μάντι στην κατοχή του. Σατανιστές και αλυσοπρίονα, μοτοσικλετιστές από την κόλαση, αίμα κι εκδίκηση. Τι άλλο να ζητήσεις από μια ταινία;

Στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών, ο Πάνος Κόσματος καταχειροκροτήθηκε για το ματωμένο πυρετικό όνειρο που είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του «Mandy». Μπορεί οι πρωταγωνιστές Νίκολας Κέιτζ (σε απόλυτη εξωφρενική φόρμα) και Αντρια Ράισμπορο να μην βρίσκονταν στην αίθουσα, αλλά αυτό το ήδη cult φιλμ είχε όλη την ένταση και την σάρκα που χρειαζόταν για να κερδίσει την καρδιά των θεατών. Ή ίσως να την βγάλει με την βία από το στήθος τους!


«Oι Θεριστές» του Ετιέν Καλός (σε συμπαραγωγή με την ελληνική Heretic)




Xθες έκανε την πρεμιέρα του στο τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα» και είχε και το επίσημο πάρτι του, το φιλμ που αποτελεί πρώτη μεγάλου μήκους του ελληνικής καταγωγής Νοτιοαφρικανού σκηνοθέτη, Ετιέν Καλός. «Οι Θεριστές» είναι συμπαραγωγή της Νότιας Αφρικής, της Ελλάδας (με την Heretic σε ρόλο παραγωγού και την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου) και της Πολωνίας, με συγχρηματοδότηση από το ελληνογαλλικό ταμείο συμπαραγωγών του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του CNC. Η ιστορία του φιλμ διαδραματίζεται στη διάρκεια του ετήσιου θερισμού του καλαμποκιού στην επαρχία της Free State της Νότιας Αφρικής, το τελευταίο προπύργιο της μόνης λευκής κοινότητας της ηπείρου, των Αφρικάνερς. Εκεί, ο ευαίσθητος κι υπάκουος έφηβος Γιάνο θα συναντήσει τον Πίτερ, ένα ορφανό αγρίμι που οι θρησκόληπτη οικογένειά του υιοθετεί. Μέσα από τη σχέση τους, το καλό θα παλέψει το κακό, η χριστιανοσύνη την ηθική δικαιοσύνη, η οικογένεια την προσωπική μας μοναξιά. 

 Etienne Kallos


Γαβράς

Γιώργος Ζώης